„Prawica Twoja wsławiła się mocą (Wj 15,6)”

W dniach od 18 do 25 stycznia Kościół katolicki zachowuje mocno w sercu modlitwę swego Założyciela zanoszoną do Ojca w przeddzień Męki, aby wszyscy byli jedno, i dlatego gorliwie wzywa wiernych, aby wytrwale modlili się o jedność chrześcijan. Codziennie, gdy nie ma żadnego wspomnienia obowiązkowego (także w niedzielę), można celebrować Mszę wotywną o jedność chrześcijan. W Modlitwie wiernych pojawia się również wezwanie o jedność.

Kościół udziela też odpustu zupełnego wiernemu, który będzie uczestniczyć w kilku nabożeństwach w Tygodniu Modlitw o Jedność Chrześcijan i weźmie udział w jego zakończeniu.

Święto Chrztu Pańskiego – 7 stycznia

 Dzisiejsze święto zamyka okres Bożego Narodzenia.

aktualn chrzest.Jezusa

Teksty modlitw liturgicznych związane ze Świętem Chrztu Pańskiego są bardzo dokładnym odbiciem przekazów Ewangelii. Podkreślają związek tego wydarzenia z Uroczystością Objawienia Pańskiego. Chrystus już jako dorosły, około 30-letni mężczyzna, przyszedł nad brzeg Jordanu, by z rąk Jana Chrzciciela, swojego poprzednika, przyjąć chrzest. Chociaż sam nie miał grzechu, nie odsunął się od grzesznych ludzi: wraz z nimi wstąpił w wody Jordanu, by dostąpić oczyszczenia. W ten sposób uświęcił wodę.

Opis chrztu Pana Jezusa zostawili nam wszyscy synoptycy – święci: Mateusz, Marek i Łukasz. Najdokładniej to wydarzenie zrelacjonował pierwszy z nich. W dniu chrztu Jezus został przedstawiony przez swojego Ojca jako Syn posłany dla dokonania dzieła zbawienia. Misję Chrystusa potwierdza swym świadectwem Bóg Ojciec. Zamknięte przez grzech Adama niebiosa otwierają się, na Jezusa zstępuje Duch Święty. Z nieba daje się słyszeć jednoznaczny głos: „Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie”.

Wszechmogący, wieczny Boże, po chrzcie w Jordanie uroczyście ogłosiłeś, że Chrystus, na którego zstąpił Duch Święty, jest Twoim umiłowanym Synem, spraw, aby Twoje przybrane dzieci, odrodzone z wody i Ducha Świętego, zawsze żyły w Twojej miłości.

6 stycznia – Uroczystość Objawienia Pańskiego – Trzech Króli

aktualn 3kroli

Uroczystość Trzech Króli jest jedną z najstarszych w Kościele. Obchodzono ją na Wschodzie od III, a na Zachodzie od końca IV wieku. Greckie słowo „Epifania” znaczy „objawienie, ukazanie, odsłonięcie”. Dzień ten, podobnie jak Boże Narodzenie, przedstawia nam Boga, który staje się widzialnym, z tą różnicą jednak, że teraz nie tylko Żydom, ale i poganom Bóg ukazuje swojego Syna. 6 stycznia czcimy objawienie się Boga w widzialnej postaci. Wcielony Bóg objawił się poganom, których symbolizowali Mędrcy.

Grecy słowem epifania określali triumfalny i pontyfikalny wjazd władcy do miasta. A my we wspólnocie Kościoła święcimy przybycie na ziemię wielkiego Króla, którego panowanie ogarnia nie tylko wszystkie kraje, ale cały wszechświat. Tradycja chrześcijańska widzi w Mędrcach ze Wschodu przedstawicieli narodów pogańskich. Za nimi w bramy Kościoła Chrystusowego wchodzą coraz to nowe ludy. W ten sposób spełnia się proroctwo Izajasza, które jest tego dnia czytane w pierwszym czytaniu mszalnym.

Dary przyniesione przez Mędrców mają znaczenie symboliczne. Oznaczają godność królewską Chrystusa (złoto), wypływającą z połączenia się natury ludzkiej (mirra) z Boską (kadzidło). Dlatego wyobrażają one samego Zbawiciela.

W kościołach poświęca się dzisiaj te dary oraz kredę przeznaczoną do oznaczenia drzwi domów inicjałami trzech Mędrców i datą roku. Zwyczaj ten wiąże się ze starym obrzędem ogłaszania w tym dniu tzw. „świąt ruchomych”. W pierwsze wielkie święto roku kalendarzowego w katedrach i głównych kościołach po odśpiewaniu Ewangelii kantor ogłaszał daty niedziel i świąt okresu wielkanocnego.

Boże, Ty w dniu dzisiejszym za przewodem gwiazdy objawiłeś Jednorodzonego Syna swojego poganom, spraw łaskawie,
abyśmy poznawszy Cię już przez wiarę, zostali doprowadzeni do oglądania twarzą w twarz blasku Twojego majestatu.